Ja rano za to jak bym mogła to bym spała i spała , a na noc bym mogła to bym chodziła spać po północy ale wtedy rano spać znowu nie można 
Ciężkie życie śpiocha 
U nas synek ma 8 miesięcy. Może to skok rozwojowy nie mam pojęcia 
ale czasami naprawdę jestem wykończona tym budzeniem . Przyjaciółka do mnie ostatnio pyta czego mam takie czerwone oczy 
jak się nie wyśpię to aż mnie pieką .
@Michaska to tak samo jak u mnie , nasze dzieciaki się chyba zmówiły
Na to wygląda. Myślałam że jak będzie rok miał to będzie lepiej a od tygodnia jakby gorzej
Jej masakra ja też zawsze się pocieszam że jest starszy i będzie lepiej spać ale jakoś marnie to narazie idzie to spanie…a tak się cieszyłam jak raz mi się tylko budzil i po mleku zasypiał dalej …a potem to się zmieniło ale na czestrze pobudki w nocy
No mój wczoraj pięknie przespał całą noc ale między nami a dziś z jedną pobudka spał całą noc w łóżeczku
Ja sie mega cieszę ze moje dzieci sa w sumie takie spokojne i lubia spac, lezakowac.
Wiadomo, male dzieci budza sie w nocy ale moje akurat nie za czesto
Pamietam jak mnie straszyli ze skoro moj pierwszy syn byl taki bezproblemowy ( przespane noce zero kolek zero chorob ) to na pewno drugi na mi czadu.
Nieprawda. Choc jest zueplnie inny to wcale nie jest wiecej z nim zachodu.
I tez spi jak suseł 
U mnie też dość ładnie śpi. Gorsze noce ma jak jest regres snu, skoki rozwojowe czy idą ząbki. Kolek nie miał więc to nam odpadło 
Też nastawiłam się na poród naturalny. Skończyło się nagłą cesarką która była dość traumatyczna, ale myśl że moje dziecko mogło by nie żyć zmienia podejście do sytuacji. Obecnie jestem w drugiej ciąży i obawiam się kolejnej cesarki, ale wiem, że jeśli będzie taka konieczność to nie ma co się zastanawiać. Przy pierwszym porodzie kilka minut dłużej i syn by nie żył
Mi bardzo zalezolo na porod SN. Cala ciaze przygotowywalam sie na to. Cwiczenia, joga, basen, masaze krocza, olejek z wiesiolka itp. Jak uslyszalam informacje ze musze isc na sale operacyjna to z jednej strony bylo mi przykro a z drugiej strony cieszylam sie ze juz przywitam dziecko.
Ja z pierszym dzieckiem miałam to samo planowałam poród siłami natury ale wyszło jak wyszło i również cc była ale ja się cieszyłam że córka urodziła się cała i zdrowa .
Ja też chciałam SN, zaczęliśmy wywoływanie, ale musiała być cc, nie byłam źle nastawiona ale tak emocje mną zawładnęły że siedziałam i płakałam, nie mógł mnie nikt uspokoić a trzeba było działać. Bałam sie cewnika (bo bolało kiedy indziej), i chyba z emocji że zaraz przywitam synka. I ze strachu czy wszystko będzie dobrze. No tak płakałam jak chyba nigdy w życiu.
Teraz już jest lepiej , bo jak byłam przed ciążą to rzeczywiście że mnie śpioch był duży 
Ja też śpioch duży jestem, ale od kiedy synek jest to nie śpię tyle ile chce ale jestem wyspana, nie mogę powiedzieć że nie 
a jak w dzień mi się chce to rzucam wszystko i idę razem z nim na drzemkę 
Ja bardzo lubiłam spać. Musiałam minimi 9-10h by się wyspać solidnie ale teraz z każdej godziny się cieszę 
Ja tak samo , już dawno odpuściłam perfekcję . 
Ja pierwsza ciąża nagle CC, drugie planowane. Ta druga cesarka zdecydowanie łatwiejsza. Wiedziałam co mnie czeka i jakoś łatwiej było to znieść… Pierwsza to masakra…w powikłaniach zespół popunkcyjny więc nie wspominam tego dobrze.
Dobrze że jednak ta druga wspominasz lepiej 🩵
1 polubienie
Druga jak już zadziałało znieczulenie to wiedziałam że będzie dobrze. Bo w pierwszej mnie na żywca przecieli.
1 polubienie
Ojjj alaaa to pewnie bolało 
