Zakażenie RSV (respiratory syncytial virus) jest główną przyczyną chorób układu oddechowego u małych dzieci, szczególnie niebezpieczną poniżej 2. roku życia.
RSV szerzy się drogą kropelkową w wyniku bliskiego kontaktu z osobą zakażoną lub przedmiotami zanieczyszczonymi wydzieliną z dróg oddechowych. Wrotami zakażenia są błona śluzowa nosa (ale nie jamy ustnej) i spojówki. Okres inkubacji wirusa RSV wynosi 2-8 dni, a okres wydalania wirusa przez pacjenta trwa około 8 dni, u niemowląt i osób z obniżoną odpornością czas ten może być wydłużony nawet do 4 tygodni.
Do grupy szczególnego ryzyka należą:
- noworodki z małą masą urodzeniową,
- niemowlęta karmione sztucznie,
- dzieci z dysplazją oskrzelowo-płucną, wrodzonymi wadami serca i niedoborami układu odpornościowego.
Przebieg zakażenia w tych przypadkach jest z reguły ciężki i wymaga leczenia w warunkach oddziału intensywnej terapii. Zakażenie RSV jest najczęstszą przyczyną pobytu w szpitalu z powodu zakażeń układu oddechowego u dzieci.
U małych dzieci zakażenie RSV może odnosić się do dolnych dróg oddechowych i przebiegać w postaci zapalenia oskrzelików (bronchiolitis) i płuc (pneumonia), rzadziej jako zapalenie tchawicy i oskrzeli (tracheobronchitis). Zakażenia górnych dróg oddechowych przebiegają podobnie jak przeziębienie, a ich głównym objawem jest kaszel. Bardzo rzadko (poniżej 1%) pierwsze zakażenie RSV przebiega bezobjawowo.
Częstym powikłaniem zakażenia RSV jest zapalenie ucha środkowego (otitis media), sporadycznie zapalenie mięśnia sercowego. U dzieci starszych i osób dorosłych zakażenia RSV są zwykle skutkiem reinfekcji i mają zróżnicowany przebieg – od zakażeń bezobjawowych do ciężkich postaci zakażeń dolnych dróg oddechowych w grupie wysokiego ryzyka, którą stanowią osoby starsze z zaburzeniami układu odpornościowego i współistniejącymi chorobami przewlekłymi.
