Moja druga połowa mieszkała niedaleko mnie. Często przejeżdżałam koło jego domu. Nie wiedząc, że tam mieszka. Widywaliśmy się czasem w kościele. Ale nikt na siebie nie zwracał uwagi. Później chodziliśmy do tej samej szkoły. Oczywiście on mnie raz kiedyś w szkole widywał, a ja go w szkole nie widziałam. Tym bardziej, że ja miałam praktykę po za szkołą to i tak w szkole dużo czasu nie spędzałam, a jak było coś do załatwienia z nauczycielami to i tak szłam ja. Któregoś razu mówiłam się z koleżankami na imprezę w święta. Impreza była niedaleko koło niego i moich dziadków. Był na tej imprezę. Podszedł do mnie poprosił do tańca. Z marszu zaprosił mnie na studniówkę. I tak się to powoli zaczęło. Teraz już po ślubie i dziecko jest, a w myślach już następne się planuję. Ale to nie teraz bo zamierzamy pracę zmieniać i się przeprowadzać do innego miasta.
Swojego męża poznałam w pracy 
byliśmy po dwóch stronach barykady, ja kelnerka on kucharz. To nie miało być nic zobowiązującego, ja byłam po ciężkim rozstaniu on tak samo. Spotykaliśmy się tylko na piwko i dla obopólnej przyjemności. Bardziej poważnie zaczęło się robić gdy zaprosił mnie na wesele kuzyna. Rodzina pytała kim jestem, odpowiedział, że jego dziewczyną. Po wszystkim zapytał mnie czy mam coś przeciwko , i ta chwila trwa, jesteśmy małżeństwem od 3 lat i mamy cudownego 4 miesięcznego synka CHWILO TRWAJ!!
Ja zawsze byłam tego zdania, że od początku trzeba czuć to coś. Ale ze wszystkich związków, w których była ta strzała amora nic nie wyszło. A przed obecnym na odwrót, broniłam się, on nalegał, a ja nie chciałam spotkań. Później powoli, powoli się przekonałam, że może jednak warto, spróbowałam i zostało. I teraz bardzo się cieszę, że go nie przekreśliłam na początku i że on był taki uparty
Chyba nic nie pisalam tutaj, jesli sie powtarzam to przepraszam bardzo ale czytając nie zauważyłam swojego wpisu 
Ja swojego mezulka poznalam na dyskotece w takich dość głupich okolicznościach Bo byly urodziny kumpeli i sie ładnie wstawilysmy. Do tego stopnia ze ja zgubilam nawet korek od szpilek a drugi owa kolezanka urwała mi o krawężnik. I pech chciał ze długo nie myśląc wychodząc z klubu zaczepilam dwóch chłopaków o papierosa. Jeden z nich oddal mi ostatniego - ale nie za nic. Musialam zostawić mu swój nr telefonu. Zanim dojechalam do domu miałam juz SMS-y od niego i tak pozniej co sobote każda impreza byla wspólna.
Do tej pory mi wypomina tego ostatniego papierosa i ze tak jak go oddaje mi wszystko inne.
Teraz w lipcu minie 8 lat jak jesteśmy razem - czasem pod górkę czasem z górki ale najważniejsze ze sie kochamy i trwamy <3
ja swojego poznałam na fotka.pl haha
Ja swojego męża poznałam na domówce u znajomych. Nic nie zapowiadało, że z tego coś będzie, bo on miał wtedy dziewczynę (zaczęlismy się spotykać, ale niestety miałam świadomość, że jestem tą drugą. I w pewny momencie powiedziałam dość i zerwałam z nim kontat. Nie mielismy ze sobą żadnego kontaktu przez pół roku, potem nasze drogi ponownie się zeszły. On już wtedy był calkowice wolny, ponownie się zaczelismy spotykac i tak już zostało…
Ja swojego męża poznałam przez internet, jakoś tak jak była przerwa w pisaniu zrobiło mi się smutno to wiedziałam, że musimy się spotkać, teraz oczekujemy na narodziny naszego synka
Kolejna internetowa miłość, sporo takich jednak
Internet łączy haha
łączy, łączy , w to forum też się wkręcam coraz bardziej
Bo forum fajne i fajne dziewczyny
Dużo osób znam co poznaly się przez internet
Ja swojego ponalam przez kuzynke
Znam wiele osób co się przez internet poznały. Teraz zresztą są takie czasy, że prawie każdy ma gdzieś konto w necie.
Ja poznałam swojego męża w pracy, parę miesięcy wogole nie zwracalismy na siebie uwagi tylko czesc cześć potem zaczęliśmy się kolegowac przyjaźnie rozmawiać pocieszać si ę wspierać, mieliśmy tak jakby partnerów, on się rozstał ja Też i po malu przyjaźń przerodziła się w miłość
Ja swojego męża poznałam w 5 klasie podstawówki ale jakoś nigdy go nie lubiłam w gimnazjum zaczął mnie podrywac oczywiście bardzo mi się podobał ale jakoś był taki bardzo pewny siebie i taki podrywacz u jakiejś koleżanki na urodzinach porozmawialismy szczerze i okazało się że mały dużo wspólnego od tego czasu czyli 7 lat jesteśmy razem
Ja swojego męża poznałam w pracy .
A ja na zabawie :) na 2 zabawie w życiu na której byłam miałam 16 lat
my tez poznalismy sie w pracy...potem bez kontaktu kilka lat i znów sie spotkalismy az do teraz
Ja swojego męża poznałam mozna tez powiedzieć że w pracy .On był kucharzem w restauracji ja w technikum na profilu gastronomicznym odbywałam tam praktyki. Szczerze mówiąc wtedy nawet za duzo ze sobą nie rozmawialismy i nie myślelismy ze mogli byśmy kiedys byc razem bo każde z nas na ten moment mialo swojego partnera .spotkaliśmy się jakoś po latach i wtedy wszystko zaczęło się na serio
Ja swojego męża poznałam na orliku, latem z koleżankami pojechałyśmy pograć w siatkówkę. Był on tam, i od słowa do słowa wymieniliśmy się numerami, zaczęliśmy się spotykać i tak zostało.. 9 lat razem, do dziś:))
