Osobista pompa insulinowa została wynaleziona po to, żeby naśladować i zastępować działanie trzustki u pacjentów z cukrzycą, wymagających insulinoterapii. Swoje zadanie pompa realizuje poprzez stałe podawanie insuliny w dokładnie odmierzonych dawkach bazowych oraz dawkach doposiłkowych o różnej wielkości w zależności do zapotrzebowania np. wielkości, kaloryczności i składu posiłku lub
planowanego wysiłku fizycznego – podobnie jak robi to trzustka! Osobista pompa umożliwia także szybkie i sprawne korygowanie zbyt niskiej lub zbyt wysokiej glikemii poprzez zmianę przepływu insuliny. Taki sposób podawania insuliny jest znacznie bardziej zbliżony do fizjologicznego wydzielania insuliny niż podawanie insuliny za pomocą penów insulinowych. W osobistej pompie insulinowej umieszcza się zbiorniczek wypełniony insuliną. W zbiorniczku insulina jest przechowywana do czasu jej podania pacjentowi. Insulina ze zbiorniczka jest pompowana do ciała pacjenta przez osobistą pompę insulinową połączoną z ciałem chorego za pomocą zestawu infuzyjnego, w którego skład wchodzi dren zakończony kaniulą umieszczoną w tkance podskórnej. Osobista pompa insulinowa ułatwia uzyskanie prawidłowej kontroli glikemii i skutecznie chroni chorego na cukrzycę przed rozwinięciem powikłań narządowych.
Nowsze modele osobistych pomp insulinowych dodatkowo współpracują z systemem CGM tj. ciągłego monitorowania poziomu glikemii. System CGM na bieżąco przesyła do pompy odczyty stężenia glukozy, a pompa – w zależności od modelu urządzenia – po przeanalizowaniu tych danych może: pokazywać tendencję zmian glikemii; informować pacjenta, że glikemia spada i ostrzegać pacjenta przed ryzykiem hipoglikemii; a nawet samodzielnie zmniejszać przepływ insuliny, chroniąc chorego przed wystąpieniem hipoglikemii.
