No dokładnie, sam fakt, że rośnie ryzyko potrafi niestety zniechęcić i wcale mnie to nie dziwi, bo jednak dziecko z zespołem downa, to Wielka Odpowiedzialność, a rodząc takiego dzieciaczka w wieku już np 45 lat trzeba liczyć się z tym, że nas może w każdej chwili zabraknąć i takie dziecko będzie zawsze zdane na czyjąś laskę…
Dokładnie ka jak byłam na początku ciąży i mocno wymiotowałam, ten stan ciągłego uczucia jakbysię było na kacu wtedy naprawdę czułam że wolałabym chyba nie być w ciąży ale jak już to minęło to radość z ciąży była wielka.
@DDoominika ja kiedyś byłam w szpitalu z córką i do chlopca przychodzili starsi ludzie raz jedno raz drugie każdy myślał że to dziadkowie bo vhlopiec był mały a oni jakoś blisko 60 i któryś z rodziców dzieci na sali palną , " dziadkowie chyba kochają wnuka bo ciągle są przy nim a ten facet odpowiada “ale ja nie jestem dziadkiem ja jestem ojcem”
Zaczęli odpowiadać że starali się kiedyś i nie udawało im się i później już im się odechciało starać później już nie chcieli no i jak kobieta była po 50 miała menopauzę to już się nie zabezpieczali i mimo tej menopauzy wiadomo to mogły być początki kobieta zaszła w ciążę
1 polubienie
Uwielbiam jak ludzie komentują i mają takie długie wstawki … przez to musieli się biedni tłumaczyć
1 polubienie
Życie pisze różne scenariusze, niektórzy dopiero znajdą drugą połówkę mając 35lat, pragną dziecka i się decydują. Ja znam dwa przypadki wpadek po 40, jedna kobieta z mężem starała się lata i się w końcu rozstali. Poznała faceta i za jakiś czas zaszła w ciążę. Druga przez lekarza miała diagnozę postawiona że nie będzie mogła mieć dzieci, nie zabezpieczała się i po jakimś czasie miała niespodziankę. Ja nie wiem jakie decyzje podjęłabym za 10 lat nie mając dzieci. Mi się udało że poznałam męża bardzo wcześnie i nasze życie ułożylo się tak że doszliśmy do momentu w którym zdecydowaliśmy się na dziecko w tych czasach jako młodzi ludzie. Rodząc córkę miałam 26 lat i planowałam zamknąć produkcję max z trójką tak do 32. Los mi przyspieszył realizację bo 30 za rok i już mam z głowy rodzenie 
ale bardzo dużo koleżanek mam po 30, głównie z pracy które zostają mamami 
@Mama03 niestety ale widok “starego” albo przeciwnie bardzo młodego rodzica jest kontrowersją. Przykre to jest bo ktoś faktycznie mógł pragnąć tego dziecka i tak późno się to udało. Najważniejsze żeby byli dobrymi i kochającymi rodzicami, niezależnie od wieku.
A czy wasze mamy , babcie waszych dzieci słyszały komplementy wychodząc z waszymi dziećmi? Bo moja mama się chwali jak po spacerze z córką usłyszała “mama czy babcia” 
a Ma 53 lata
1 polubienie
Moj mąż pojechał z siostrą i jej synkiem na badania boderek i jakaś Pani do niego jaki podobny synek do Pana 
Dobrze zmieszane geny, chociaż mąż z siostrą są podobni? 
Moja córka wyglądała jak siostrzenica męża ze zdjęć jak była w tym samym wieku. Mój mąż z siostrą są podobni więc ich dzieci do siebie też
1 polubienie
No w sumie są podobni Moja teściowa wywołała zdjęcie naszego synka i jak w podobnym wieku był syn siostry męża i powiesiła w ramach i …hihi mój mąż się pomylił bo myślał że to nasz …. Dopiero ja go z błędu wyprowadziłam 
2 polubienia
Oczywiście że tak, sytuacje są różne, dlatego nie oceniam.
Napisałam, że ja osobiście bym się nie zdecydowała. Tym bardziej, że w rodzinie u nas jest jakaś wada. Moja babcia urodziła w 9 miesiącu już martwe dziecko, moja mama zaszła w ciążę z wpadki po 40 i w 3 miesiącu dziecko obumarło, moja siostra w 9 tygodniu poroniła, a mamy siostra ma córkę, która przez niedorozwój jest niewidoma, nie zupełnie, ale w wielkim stopniu.
Dokładnie tym starszym rodzicom napewno było przykro słyszeć to ale myślę że napewno się już przyzwyczaili do takich komentarzy. Całe szczęście że mimo tak późnego wieku dziecko urodziło się zdrowe . I ten chłopczyk był naprawdę inteligentny.
1 polubienie
Ja też sama bym się nie zdecydowała w tym wieku . Moja maxymalna granica to jest do 35 lat , tak ja bym czuła się najlepiej i to jest tylko taka moja granica do ilu ja bym chciała
1 polubienie
Ja chyba też do 35 lat bym się jeszcze zdecydowała później już raczej nie , ogólnie im człowiek starszy tym gorzej się regeneruje .a i wiadomo już mniej się ma siły .
Dokładnie , a ja bym chciała już tak od tego wielki mieć dzieci odchowane i trochę bardziej korzystać z życia . Teraz niestety nie wszystko mogę
Właśnie nie wiem jak to jest z tą regeneracją, bo mam kilka osób w swoim otoczeniu które urodziły zdrowe dzieci po 35 i doszły do siebie szybciej niż ja. Dużo zależy od organizmu
Dokładnie dużo zależy od organizmu i jaki tryb życia przed ciążą prowadził
I od mentalności i podejścia. Od glowy i psychiki
Mąż liczył sobie ile będzie mieć lat jak najmlodszy będzie mieć 18 i stwierdził że będzie już stary i na synku już kończymy
faceci tak zawsze liczą. Niedługo i tak wszyscy zapomniemy jaki był trudny poród i te nieprzespane noce i będziemy chcieli jeszcze jedno , dadzą się łatwo namówić
wiek to przecież liczba najwazniejsze to mieć siłę do działania
nastawienie i spokojna głowa bardzo pomagają w ciąży, kiedy właśnie spokój jest potrzebny do prawidłowego rozwoju maluszka (stres szkodzi).
1 polubienie
U mnie też liczy. Fajnie mieć dzieci hehehe tak żeby już były samodzielne będąc już na emeryturze 
1 polubienie
i wogule to stwierdzenie kula u nogi, przecież moja córeczka to też jest moja prawdziwa przyjaciółka, a nie takie falszywe…
przecież też wszyscy podróżują z dziecki…
nawet na tik toku wiedziałam 12 miesięcy 12 krajów
To prawda dużo ludzi podróżuje z maluchami. Moi znajomi z dzieckiem byli i w zimie na szlakach i nocowali w schronisku, na Majorce, w Norwegi i spali pod namiotami i brali udział w runmagedonie i spędzała dnie w pracy (sama się z nią bawiłam) bo była jedynym maluchem w biurze 
łaziła pod biurkami i spał koło biurka 
na macie a czasem zasypiała na moim koledze w czasie video konferencji 
da się da się
1 polubienie
